گلابتون دوزی
تاریخچه هنر گلابتوندوزی در استان هرمزگان به دوره هخامنشیان برمیگردد که یکی از معروفترین و مهمترین رشتههای صنایع دستی این استان است و از اجزاء اصلی پوشش بومی دختران و زنان به شمار میرود. گلابتوندوزی نوعی رودوزی سنتی است که جنبه تزئینی دارد.
این هنر در گذشته از نخهای ابریشمی با روکش طلا یا نقره روی پارچههای ماهوت، اطلس، مخمل، پشم، کرباس و مخمل با نقشهای ترنج، محرابی، بازوبندی، ختایی، اسلیمی و محرماتی تزیین میشد ولی در حال حاضر با نخ طبیعی گلابتون که روکش فلزی زرد و سفیدی دارد و معمولا روی لباس، یقه، آستین، پیراهن و لبه آستین دوخته میشود.
حصیر بافی
حصیربافی هنر زنان و مردان سرزمین نخل و خرماست و از رایجترین صنایع دستی هرمزگان. تاریخچه این هنر به قبل از هخامنشیان تعلق دارد.
هنرمندان این رشته از برگ درختان خرما، که به زبان عامه منطقه به «پیش» معروف است، وسایلی حصیری مانند زنبیل حصیری، زیرانداز، ناندان، تویزه، بل، سفره، بادبزن، جارو، سبد و کلاه را تولید میکنند و در حال حاضر این فرآوردههای حصیری در روستاهای میناب، بشاگرد و بندر لنگه عرضه میشود.
خوس دوزی
خوسدوزی هنر سوزندوزی بر روی تور یا مخمل است که با نخ خوس یا نقده که نوعی نخ پلاستیکی در رنگهای مختلف است برای تزیین پرده، روسری و چادرهای توری، لباسهای محلی، رومیزی و روتختی استفاده میشود.
نقشهایی که در خوسدوزی استفاده میشود نقش ستارگان به شکل ششپر، هشتپر و دوازدهپر است. در این نوع سوزندوزی پشت و روی پارچه معمولا یکنواخت است و بازتاب منحصربهفردی دارد.
یکی بهترین شهر هایی که در زمینه خوس دوزی فعال است، شهر قشم است. که شما میتوانید در زمان مسافرت به این شهر برای اجاره خانه در فشم یا اجاره بوم گردی در فشم از طریق سایت اتاقک رزرو خود را انجام دهید.
بادله دوزی
بادلهدوزی یا تلیبافی یکی از رودوزیهای سنتی و صنایع دستی هرمزگان است که در لغتنامه به معنای یراق بادله به جامه دوختن یا یراقدار کردن جامه است. این نوار با پهنای پانزده سانتیمتری از به هم پیوستن چند نوع زری با هم ،بهصورتی که زری بزرگ در وسط و زریهای کوچک در اطراف است، تولید میشود که معمولا برای تزئین کردن لبه شلوارهای زنانه استفاده میشود.
سوزن دوزی
هنر سوزندوزی یکی دیگر از انواع رودوزی است که در بخش بشاگرد استان هرمزگان رونق دارد و به روش زنان بلوچ انجام میشود. سوزندوزی یکی از مهمترین شیوههای تزئین لباس است و با کوک و بخیههای رنگی روی بخشهایی از پارچه لباس طرحهای فوقالعاده را به نمایش درمیآورد.
قالی بافی
صنعت قالیبافی در هرمزگان، بهویژه در میان عشایر رائینی و افشاری، رونق زیادی دارد. نکته قابل توجه در میان بافندگان آن است که این هنرمندان پشم مورد نیاز را پس از تهیه کردن از منطقه سیرجان به بهترین شکل ریسندگی و رنگرزی میکنند. گرههای به کار رفته در قالیهای هرمزگان فارسی است و نقشهای آن معمولا به ایل افشار تعلق دارد که از انواع آن میتوان به طرحهای شکارگاه، ماه و ستارهای، سماوری، بوتهشاهی، سهکله و گنبدی اشاره کرد. بندرعباس، روستای درتوجان و بخش حاجیآباد از مناطقیاند که این صنعت در آنها رواج دارد.
خرسک بافی
نوعی از بافت فرش، که پرزهای درشت و بلندی دارد و رنگهای بافت آن از رنگ طبیعی پشم تشکیل شده است را خرسک میگویند. در این نوع فرش از پود رو استفاده نمیشود و تاروپود و پرز آن از پشم است. نقشهای به کار رفته در این فرش غالبا هندسی است و درتوجان از منطقههایی است که خرسکبافی در آن رواج دارد.
در گذشته از این محصول بهعنوان روانداز استفاده میکردند اما در حال حاضر از آن بهعنوان پادری استفاده میکنند.
گلابتون دوزی
تاریخچه هنر گلابتوندوزی در استان هرمزگان به دوره هخامنشیان برمیگردد که یکی از معروفترین و مهمترین رشتههای صنایع دستی این استان است و از اجزاء اصلی پوشش بومی دختران و زنان به شمار میرود. گلابتوندوزی نوعی رودوزی سنتی است که جنبه تزئینی دارد.
این هنر در گذشته از نخهای ابریشمی با روکش طلا یا نقره روی پارچههای ماهوت، اطلس، مخمل، پشم، کرباس و مخمل با نقشهای ترنج، محرابی، بازوبندی، ختایی، اسلیمی و محرماتی تزیین میشد ولی در حال حاضر با نخ طبیعی گلابتون که روکش فلزی زرد و سفیدی دارد و معمولا روی لباس، یقه، آستین، پیراهن و لبه آستین دوخته میشود.
حصیر بافی
حصیربافی هنر زنان و مردان سرزمین نخل و خرماست و از رایجترین صنایع دستی هرمزگان. تاریخچه این هنر به قبل از هخامنشیان تعلق دارد.
هنرمندان این رشته از برگ درختان خرما، که به زبان عامه منطقه به «پیش» معروف است، وسایلی حصیری مانند زنبیل حصیری، زیرانداز، ناندان، تویزه، بل، سفره، بادبزن، جارو، سبد و کلاه را تولید میکنند و در حال حاضر این فرآوردههای حصیری در روستاهای میناب، بشاگرد و بندر لنگه عرضه میشود.
خوس دوزی
خوسدوزی هنر سوزندوزی بر روی تور یا مخمل است که با نخ خوس یا نقده که نوعی نخ پلاستیکی در رنگهای مختلف است برای تزیین پرده، روسری و چادرهای توری، لباسهای محلی، رومیزی و روتختی استفاده میشود.
نقشهایی که در خوسدوزی استفاده میشود نقش ستارگان به شکل ششپر، هشتپر و دوازدهپر است. در این نوع سوزندوزی پشت و روی پارچه معمولا یکنواخت است و بازتاب منحصربهفردی دارد.
یکی بهترین شهر هایی که در زمینه خوس دوزی فعال است، شهر قشم است. که شما میتوانید در زمان مسافرت به این شهر برای اجاره خانه در فشم یا اجاره بوم گردی در فشم از طریق سایت اتاقک رزرو خود را انجام دهید.
بادله دوزی
بادلهدوزی یا تلیبافی یکی از رودوزیهای سنتی و صنایع دستی هرمزگان است که در لغتنامه به معنای یراق بادله به جامه دوختن یا یراقدار کردن جامه است. این نوار با پهنای پانزده سانتیمتری از به هم پیوستن چند نوع زری با هم ،بهصورتی که زری بزرگ در وسط و زریهای کوچک در اطراف است، تولید میشود که معمولا برای تزئین کردن لبه شلوارهای زنانه استفاده میشود.
سوزن دوزی
هنر سوزندوزی یکی دیگر از انواع رودوزی است که در بخش بشاگرد استان هرمزگان رونق دارد و به روش زنان بلوچ انجام میشود. سوزندوزی یکی از مهمترین شیوههای تزئین لباس است و با کوک و بخیههای رنگی روی بخشهایی از پارچه لباس طرحهای فوقالعاده را به نمایش درمیآورد.
قالی بافی
صنعت قالیبافی در هرمزگان، بهویژه در میان عشایر رائینی و افشاری، رونق زیادی دارد. نکته قابل توجه در میان بافندگان آن است که این هنرمندان پشم مورد نیاز را پس از تهیه کردن از منطقه سیرجان به بهترین شکل ریسندگی و رنگرزی میکنند. گرههای به کار رفته در قالیهای هرمزگان فارسی است و نقشهای آن معمولا به ایل افشار تعلق دارد که از انواع آن میتوان به طرحهای شکارگاه، ماه و ستارهای، سماوری، بوتهشاهی، سهکله و گنبدی اشاره کرد. بندرعباس، روستای درتوجان و بخش حاجیآباد از مناطقیاند که این صنعت در آنها رواج دارد.
خرسک بافی
نوعی از بافت فرش، که پرزهای درشت و بلندی دارد و رنگهای بافت آن از رنگ طبیعی پشم تشکیل شده است را خرسک میگویند. در این نوع فرش از پود رو استفاده نمیشود و تاروپود و پرز آن از پشم است. نقشهای به کار رفته در این فرش غالبا هندسی است و درتوجان از منطقههایی است که خرسکبافی در آن رواج دارد.
در گذشته از این محصول بهعنوان روانداز استفاده میکردند اما در حال حاضر از آن بهعنوان پادری استفاده میکنند.
سوغات و صنایع دستی بلوچستان